Corona-Journaal Hans Stolp

Het Corona-Journaal

Aflevering 4 – 26 maart 2020

 

Angst maakt het corona-virus sterker

De overheid heeft allerlei maatregelen genomen om het coronavirus in te dammen en te zorgen dat er niet teveel mensen tegelijk ziek worden: dat kan de gezondheidszorg niet aan. Maar het zijn allemaal maatregelen op materialistisch vlak: voldoende afstand bewaren, handen wassen, zoveel mogelijk thuis blijven en ga zo maar door.

Maar dat je ook andere maatregelen zou kunnen treffen, geestelijke maatregelen die minstens zoveel invloed hebben op de verspreiding van het corona-virus, ontgaat velen in onze tijd. Maar wat zijn dan die geestelijke maatregelen? Om die op het spoor te komen, het volgende:

Wereldwijd maken talloos veel mensen zich zorgen, voelen zich angstig en zijn bang voor wat het corona-virus kan aanrichten bij henzelf en hun geliefden. Een golf van angst belaagt in deze dagen wereldwijd onze harten.

Naast het corona-virus heerst dus ook het virus van de angst. Daarbij is het belangrijk te beseffen dat angst geen ding is, maar een geestelijke werkelijkheid, een geestelijke kracht. Die geestelijke krachten van de angst vormen een virus waarmee we elkaar besmetten. We versterken dus wederzijds onze angsten.

Maar het virus van de angst doet ook nog iets anders: het versterkt ook de werking van het corona-virus. Ofwel: het corona-virus wordt krachtiger, actiever en werkzamer doordat wij onze aandacht erop richten en er bang voor zijn.

Het is daarom uiterst belangrijk om ons steeds weer te oefenen in vertrouwen. En om ons innerlijk te richten op de hulp die de geestelijk wereld ons schenkt. De angst zelf hoef je niet te verdringen: laat die er gewoon maar zijn. Maar houd je innerlijk verder niet met die angst bezig, maar richt je met behulp van gebed en meditatie op de kracht van het vertrouwen.

De pestepidemie en de corona-epidemie

In de Middeleeuwen was er  tussen 1347 – 1352 een grote pestepidemie. Hoe men die moest bestrijden, wist men niet zo goed. Dat wil zeggen: in materieel opzicht. Maar men voelde in die tijd dat er geestelijke wezens achter de pestepidemie zaten: spoken en boze geesten. Door middel van speciale kerkdiensten en processies bestreed men die boze geesten en riep men de goede engelen aan om hulp en bescherming te geven. Daarnaast deden ook de kloosterlingen het hunne om de epidemie tegen te gaan: zij beoefenden een bijzondere boetedoening, en wel door zichzelf te geselen en door te vasten.

De achterliggende gedachte was dat zoiets als deze verschrikkelijke epidemie wel een straf van God moest zijn voor bepaalde zonden van de mensheid. Vanwege die zonden moest de mens boete doen, zichzelf bekeren en zich innerlijk tot God wenden.

Later - dankzij de opkomst van het materialistische denken - werd dit alles als onzin betiteld. Hoe zou gebed en inkeer een einde kunnen maken aan de pest? En hoe zou vasten kunnen helpen bij de bestrijding van de pest? Rudolf Steiner zegt: De moderne tijd heeft dit geloof in de spirituele wereld verloren, ze gelooft in het materiële, en dus heerst er nu angst voor materiële wezens, zelfs als die zo klein zijn (als virussen).[1] De angst voor spoken en kwade geesten is dus ingeruild in een angst voor virussen.

Toch is het naar mijn mening heel belangrijk om na te denken over de geestelijke aspecten van de huidige corona-crisis. Als wij het coronavirus immers kunnen versterken door onze angst (zoals we hierboven zagen), dan ligt het voor de hand dat wij de werkzaamheid van het virus ook kunnen verzwakken: door gebed, meditatie, het beoefenen van de kracht van het vertrouwen en door inkeer, ofwel inzicht.

Slapengaan

Er is een heel belangrijk inzicht waarvan wij ons in deze tijd bewust moeten zijn. Dit inzicht: dat het belangrijk is om ons bij het slapen gaan te richten op de geestelijke wereld. En om ons op dat moment vooral te richten op de stille, onzichtbare, maar o, zo concrete hulp die we in ons leven vanuit de geestelijke wereld gekregen hebben.

Maak je bewust op welke momenten je die hulp ervaren hebt: zo concreet mogelijk. Bijvoorbeeld de stille hulp bij het verlies van een geliefde, of tijdens een ziekte, of bij een grote transformatie die je doormaakte, en ga zo maar door. Val met een glimlach van dankbaarheid om die stille hulp in slaap. Wat gebeurt er daardoor?

Dan zullen we in de nacht de engelen van het vertrouwen mogen ontmoeten, en als antwoord op de dankbaarheid die wij hen toedragen, schenken zij ons een sterk en onbreekbaar vertrouwen. Een vertrouwen dat we in diezelfde nacht al mogen uitstralen naar ons etherisch en fysieke lichaam (die op bed liggen te slapen) en dat we de volgende morgen meenemen naar de aarde (als we bij het wakker worden weer terugkeren naar de aarde en de aardse werkelijkheid).

Vallen we niet in slaap in een sfeer van dankbaarheid, maar gaan we slapen in een sfeer van zorg en angst, dan versterken we de werking van het corona-virus. We ontmoeten dan ’s nachts in de astrale wereld de wezens van de angst: angst trekt angst aan. Maar beoefenen we bij het slapengaan de dankbaarheid, dan ontmoeten we de engelen van het vertrouwen en de dankbaarheid en verzwakken we de werking van het virus.

Laat je geen angst aanjagen

Prof. Dr. Robert Gorter schrijft: In het griepseizoen 2017/2018 gingen er in een periode van zes maanden meer dan 11.000 mensen dood aan de griep. Ik herinner mij dat de lokale krant volstond met overlijdensadvertenties. Geen enkele politicus die zich er druk over maakte. Kijk nu naar de stand van zaken met betrekking tot het coronavirus in Nederland. Tot nu toe zijn er ca. 356 mensen overleden (op 25 maart). Bijna allemaal mensen met ernstige kwalen en een verzwakt immuniteitssysteem (zoals hepatitis, kanker en chronische ziekten).

Natuurlijk is elk sterfgeval verdrietig en pijnlijk. Maar laat je door het oplopende aantal doden niet gek maken en in paniek jagen, en kijk ernaar tegen de achtergrond van de getallen die dr. Gorter aangeeft.

Nieuwe mogelijkheden

De Middeleeuwers zagen in de pestepidemie een oproep om tot inkeer te komen. Wij, in onze tijd, mogen de corona-epidemie zien als een oproep om ons te bezinnen op ons leven. Die oproep houdt zowel een persoonlijke bezinning in, als een bezinning op onze samenleving: wat zou er anders moeten en kunnen?

Die eerste opdracht: onze persoonlijke bezinning, zullen we zelf moeten voltrekken: de huidige stilte en opsluiting in huis nodigen ons daartoe uit. Gebruik dan die tijd van stilte en van een zekere rust, mediteer en bid. Kom weer bij jezelf, word je bewust wie je ten diepste bent, en word je bewust wat jouw levensopdracht is: dan wordt deze tijd tot een geschenk.

Die tweede opdracht: de bezinning op onze samenleving, zullen we gezamenlijk moeten doen. Daarbij zullen we bereid moeten zijn na te denken over vragen als:

  • Waarom loopt ons economische stelsel zo gemakkelijk vast, zoals nu weer blijkt? In hoeverre vraagt dat stelsel om vernieuwing?
  • Heeft het corona-virus met karma te maken?
  • We weten dat het corona-virus van de vleermuizen komt, maar heeft de geestelijke wereld ook wat te maken met het ontstaan van het virus? En zo ja, wat?
  • En kan het zijn dat wij te materialistisch in ons denken zijn geworden, zodat er geen ruimte meer is voor een geestelijk denken? Ofwel: waarom wordt er bij deze crisis alleen maar geluisterd naar deskundigen en wordt God nooit genoemd, noch de geestelijke wereld?
  • En heeft het corona-virus te maken met de invoering van 5G, zoals verschillende wetenschappers suggereren?
  • Maar ook allerlei andere vragen doemen op: waarom neemt het aantal autistische en ADHD-kinderen hand over hand toe? Zegt dat iets over de stress in onze tijd? En hoe zou dat veranderd kunnen en mogen worden?

Als wij de moed hebben ons te bezinnen op deze, en zoveel andere vragen, kan de corona-crisis ook positieve gevolgen krijgen. Dan wordt dit een tijd die dwars door de crisis heen nieuwe en ongekende mogelijkheden voor ons opent. Er is dus veel werk aan de winkel: geestelijk werk! Laten we daar samen voor gaan!

[1] Rudolf Steiner, Wie erwirbt man sich  Verständnis für die geistige Welt? GA 154, blz 46